Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğunda oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), fantastik, korku ve drama unsurlarını ustalıkla harmanlayan bir başyapıt. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüz yıl sonra antikacı Jesús Gris ile torunu Aurora'nın eline geçen gizemli bir böcek şeklindeki cihazın etrafında dönen ölümsüzlük ve bedel ödeme hikayesini anlatır. Cihaz, kullanıcısına gençlik ve sonsuz yaşam vaat ederken, beraberinde karşı konulmaz bir kan susuzluğu ve karanlık bir dönüşüm getirir.

Del Toro, bu filmle daha sonraki kariyerinin imzası haline gelecek olan gotik estetiği, sembolizmi ve insanlık durumuna dair derin sorgulamaları ilk kez perdeye taşır. Federico Luppi'nin canlandırdığı Jesús Gris karakteri, başlangıçta masum bir merakla yaklaştığı cihazın giderek esiri olurken, Ron Perlman'ın oynadığı zengin ve acımasız iş adamı Angel de la Guardia ise bu gücü ele geçirmek için her şeyi yapmaya hazırdır. Aralarındaki mücadele, sadece fiziksel değil, aynı zamanda ruhsal bir çöküşün de portresini çizer.

Cronos, sıradan bir canavar hikayesinin çok ötesine geçerek, arzu, açgözlülük, aile bağları ve ölüm karşısındaki insan zayıflığını inceler. Görsel olarak zengin ve ayrıntılı set tasarımları, Claudio Brook'un unutulmaz performansı ve del Toro'nun kendine özgü hikaye anlatımı, filmi izleyiciyi saran bir deneyime dönüştürür. Meksika sinemasının bu önemli eseri, yönetmenin Pan'ın Labirenti veya Şekilin Ruhu gibi daha sonraki çalışmalarının tohumlarını taşır. Ölümsüzlük arayışının trajik sonuçlarını merak edenler ve gotik fantastik türünün nadide örneklerinden birini Türkçe olarak deneyimlemek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.