Terence Young'ın yönettiği 1967 yapımı Wait Until Dark, gerilim türünün en etkileyici ve teknik açıdan ustaca kurgulanmış örneklerinden biridir. Film, kaza sonucu görme yetisini kaybeden Susy Hendrix'in (Audrey Hepburn) hikayesini anlatır. Susy'nin sakin hayatı, kocasının farkında olmadan getirdiği ve içi eroin dolu bir oyuncağı ele geçirmek isteyen üç adamın evlerine gelmesiyle alt üst olur. Bu adamlar, Susy'nin kör olduğunu bilmekte ve bu durumu onu manipüle etmek için kullanmaktadır.

Audrey Hepburn, bu rolde sinema kariyerinin en güçlü performanslarından birini sergiler. Görme engelli bir kadının korkusunu, çaresizliğini ve nihayetinde içgüdülerine ve zekasına güvenerek verdiği mücadeleyi inanılmaz bir incelikle yansıtır. Alan Arkin ise soğukkanlı ve tehlikeli baş düşman Roat karakteriyle izleyiciye gerçek bir korku unsuru sunar. Karakterler arasındaki psikolojik gerilim, filmin temel itici gücüdür.

Filmin en dikkat çeken yönü, atmosfer yaratmadaki başarısıdır. Özellikle son yarım saatteki, Susy'nin evinde ışıkları tamamen söndürdüğü ve karanlıkta hayatta kalmak için mücadele ettiği final sekansı, sinema tarihinin en unutulmaz gerilim sahneleri arasında gösterilir. Yönetmen Terence Young, izleyiciyi adeta karakterle aynı karanlığa mahkum ederek benzersiz bir deneyim yaşatır.

Wait Until Dark, sadece bir hayatta kalma hikayesi değil, aynı zamanda bir insanın en büyük zayıflığını en büyük gücüne dönüştürmesinin etkileyici portresidir. Sıkı diyalogları, sürükleyici kurgusu ve olağanüstü oyunculuklarıyla izleyiciyi son ana kadar koltuğuna mıhlayan bu klasik, psikolojik gerilim severler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Audrey Hepburn'ün bu rol için Oscar'a aday gösterilmesi de filmin kalitesinin bir göstergesidir.